#WijZijnHU in tijden van corona (25)

Vanaf het begin van de lockdown vroegen we jullie: hoe is het om thuis te werken, op afstand van studenten en collega’s? Inmiddels zijn we maanden verder en zijn het nog steeds rare, onzekere tijden. Hoe gaat het inmiddels? Projectleider Herman Stiekema: “De heimwee naar de Stelvio blijft!”

“’Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen. In Almelo is altijd wat te doen.’ (Herman Finkers, uit de cabaretvoorstelling EHBO is mijn lust en mijn leven). Ik werd op dezelfde dag geboren als Herman Finkers, op 9 december 1954, en woon inmiddels in Almelo. Helaas staat het stoplicht er sinds maart 2020 vaker op rood dan op groen. Ik ben vanaf maart, op één week vakantie na, thuis geweest. De kastelen van de Loire brachten nog enig vakantieplezier.”

Platen schieten

“Qua gezondheid val ik net als Herman Finkers in de kwetsbare groep en dus ben ik voorzichtig in coronatijd. Sinds maart ben ik ook niet meer bij de HU, in Utrecht, geweest. Dat betekent: wekelijks minimaal vijftien reisuren en duizend kilometer minder op de teller. Maar er viel wel meer weg. Zoals mijn hobby. Het fotograferen van HU-congressen, het RIVM-gebouw, portretten, voetbal en het mij zo geliefde wielrennen; het verviel allemaal. In mei 2020 kon ik dus niet met de camper naar de Giro Italia, waar ik als geaccrediteerd fotograaf mijn platen zou schieten en wilde genieten van wielrennen, het eten, de kunst, de natuur en het camperleven. De heimwee naar de Stelvio blijft!”

Afbouwen

“Het werk voor de HU ging gewoon door, in mijn grote atelier op de derde etage. Een heerlijke werkruimte met veel licht. Ik zit in het laatste jaar voor mijn pensioen en ik werd er steeds door mijn leidinggevende op gewezen dat ik langzaam kon/mocht gaan afbouwen. Ik voel dan ook geen extra druk of spanning. Helaas zijn er genoeg collegae en studenten met stress- of burn-out verschijnselen.”

Of ik erbij was

“Ik beheer de verzekeringsportefeuille van de HU voor de Dienst Bedrijfsvoering. Daarnaast ben ik privacy officer en lid van de kiescommissie medezeggenschap. De werkzaamheden kunnen prima thuis gedaan worden met ondersteuning van onder andere MS Teams. Zo volgde ik de ‘Jaaropening HU’ met champagne en borrelnootjes en natuurlijk de ‘Dag van de Duurzaamheid’. Ook door reacties te plaatsen op het door mij geliefde Twitter voelde het of ik erbij was en dat deed me goed.”

Les in de achtertuin

“Ik heb wekelijks een Teams lunchmeeting met collegae van de oude faculteit Educatie. We bespreken bijvoorbeeld het coronabeleid op de HU en het gemis aan contact met vooral de studenten. In het verleden hebben we het er regelmatig gehad over dat elke docent een kleine serre in de tuin zou moeten krijgen om studenten in kleine groepen les te geven. We waren misschien onze tijd ver vooruit… Corona-proof lesgeven in de achtertuin, wie weet!”

Groen

“Nog vier maanden bij de HU werken voor mijn poen, dan springt mijn stoplicht qua pensioen in Almelo definitief op groen. Voor onze studenten hoop ik dat onderstaande cursus weer snel te volgen is.”

‘De cursus ‘Omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet door.’ (Herman Finkers)

Klik hier voor de hele serie #WijzijnHU-ervaringen. Ook je verhaal delen met collega’s? We horen graag van je! Mail je verhaal – of een verzoek even hierover te chatten, bellen of Skypen – naar huontwikkelt@hu.nl.

- Reacties 9

  1. Ha Herman,

    Leuk stukje, geeft goed jouw beleving van Corona-tijd weer.
    De teams lunchmeeting van vandaag was weer gezellig.

  2. Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen, schrijf je. Dat kan niet Herman.

  3. Ha Herman,

    Geweldig stuk! Ik hoor het je zo zeggen. Leuk dat je memoreert uit het werk van ‘Finnekers’. Zeker voor mensen uit de randstad die het verschil tussen Twente en Drenthe niet kennen, is dit een mooi werk om lastige momenten in deze corona tijd nuchter te kunnen benaderen. Collegiale groet,
    Arjan

  4. Mooi geschreven Herman. Jammer dat je deze laatste maanden op de HU geen bakjes koffie kan doen met collega’s, op weg naar je pensioen! Hartelijke groeten, Saskia

Reacties zijn gesloten