Amber Ronteltap is onderzoeker, docent en leefstijlcoach. Ze begon als academicus maar heeft inmiddels het praktijkgericht onderzoek volledig omarmd. Als leefstijlcoach vertrouwt ze op haar kennis én gebruikt ze haar intuïtie. Lesgeven was niet aan haar besteed maar inmiddels misschien wel het belangrijkste dat ze doet. “Ik geloof dat ik gewoon niet zo van grenzen hou.”
“Je hebt veel rollen in het leven en die neem je altijd mee. Je houdt bijvoorbeeld niet opeens op moeder te zijn als je naar je werk gaat. In mijn team bij het Lectoraat Innovatie van Beweegzorg staat iedereen er zo in. Overleggen over werkplezier of koersbepalen doen we soms bij iemand thuis en als iemand plots als ouder of mantelzorger iets moet doen, vangen we dat op. Dat past mij heel goed. Ik heb het nog nooit zo naar mijn zin gehad op het werk.”
Impact op het individu
“Ik geloof dat ik gewoon niet zo van grenzen hou. Niet tussen werk en persoonlijk leven, maar ook niet tussen theorie en praktijk. Ik ben academisch opgeleid en gepromoveerd. Ik wist al snel dat toegepast onderzoek beter bij mij paste, en mijn overstap naar de HU tien jaar geleden bevestigde dat. Het praktijkgericht onderzoek hier staat écht met de voeten in de praktijk.”
“Maar onderzoek blijft altijd wat abstract, ook praktijkgericht onderzoek. Je hebt als onderzoeker meestal weinig impact op het individu. En die wens had ik wel. Zo interviewde ik voor een onderzoeksproject kwetsbare ouderen. Ik kwam ‘data ophalen’ maar voor hen was dit het hoogtepunt van de maand: iemand die een uur lang met aandacht naar ze kwam luisteren. Die impact wilde ik vaker hebben, en ik overwoog een carrièreswitch. Tot op een dag één van mijn sportmaatjes vertelde over de post-hbo-opleiding tot leefstijlcoach die ze deed. Daar kwam voor mij alles samen. Ik heb die opleiding gevolgd en ben een praktijk begonnen als leefstijlcoach, naast mijn werk bij de HU.”
De hele driehoek samen
“Nu werk ik op verschillende plekken aan gedrag en leefstijl, en die kennis stroomt volop. Wat ik uit mijn onderzoek leer over gedragsverandering, pas ik toe in mijn praktijk. En die ervaringen gebruik ik weer in het onderwijs dat ik geef. Zo voel ik mij de gouden driehoek van onderwijs, onderzoek en beroepspraktijk rondom leefstijl.”
“Je hebt dit pad niet voor niks gekozen. Je kan de richting iets veranderen, maar hoeft niet helemaal terug naar af”
“Ook als leefstijlcoach moet je niet in hokjes denken. Wil je mensen begeleiden bij het veranderen van hun leefstijl, dan moet je breed kijken. Vaak ligt de focus bij leefstijlcoaching op het gewicht. Maar waarom zijn die mensen te zwaar? Zijn er andere problemen waardoor iemand letterlijk en figuurlijk niet in beweging komt? Ik kies in mijn werk voor een integrale aanpak: kijk naar de hele mens in diens omgeving. Die mens werkt daar overigens niet altijd aan mee. Veel mensen willen veranderd zijn, maar niet veranderen. Je moet in dit vak ook leren omgaan met weerstand.”
Ook op intuïtie
“Ik ga vaak wandelen met mijn cliënten. Al lopend probeer ik erachter te komen wat er zoal speelt. Daarbij zet ik al mijn kennis in. Maar mensen hebben soms onlogische, tegenstrijdige gedachten en gedragingen. Daar sta je dan, met je gedragsveranderingstechnieken. Als wetenschapper voel ik dan wel eens kortsluiting. Wat pas je wanneer toe? Door ook mijn intuïtie te laten meespreken, kom ik weer verder. Dat is best moeilijk om te accepteren, als wetenschapper, dat je die intuïtie óók nodig hebt. Want wat is dat precies? Ik wil dat wel weten, maar vind vooruitgang in de praktijk belangrijker. In die zin ben ik in het praktijkgericht onderzoek dus echt op mijn plek. Overigens hebben we onlangs een onderzoeksvoorstel ingediend rondom de vraag ‘wat pas je als leefstijlcoach wanneer bij wie toe?’.”
Gooi niet alles overboord
“Ik geef vanaf mijn eerste onderzoeksaanstelling les aan de HU. In het begin was dat een ‘moetje’. Inmiddels heb ik samen met een groep collega’s de minor Leefstijlcoaching ontwikkeld en sta ik heel bevlogen voor de groep. Laatst vroeg een vriendin: wat denk jij dat je achterlaat aan het eind van je loopbaan? Ik moest toen aan mijn studenten denken, dat ik hen iets kan meegeven in een superbelangrijke fase van hun leven. Dat geeft enorm veel voldoening.”
“Ik ben nu blij met de route die ik heb afgelegd. Vaak hebben mensen die niet tevreden zijn over hun werk, de neiging om het over een héle andere boeg te gooien. Ik denk nu: gooi niet alles overboord, je hebt dit pad niet voor niks gekozen. Je kan de richting iets veranderen, maar hoeft niet helemaal terug naar af.”