Het zijn moeilijke tijden. Je hebt zorgen voor jezelf en voor de mensen om je heen. En dan wil je ook nog zo goed mogelijk door blijven werken; onderwijs geven, onderzoek doen, ondersteuning bieden. Op HU Ontwikkelt delen we, naast praktische informatie, ook verhalen uit de HU-gemeenschap. Hoe heb jij het onderwijs ingericht? Lukt het je de nodige ondersteuning te bieden? Hoe reageren de studenten? Vandaag het verhaal van Daniëlle van Wijngaarden, directeur bedrijfsvoering sinds 1 januari van dit jaar en meteen volop geconfronteerd met de gevolgen van het coronavirus.
In tegenstelling tot de meeste HU-medewerkers is Daniëlle in deze periode af en toe nog op de campus te vinden. “We hebben de gebouwen natuurlijk voor het grootste gedeelte gesloten, maar achter die gesloten deuren gebeurt wel degelijk nog van alles”, vertelt ze. “Terwijl docenten bezig zijn met het opzetten van onderwijs en toetsing op afstand, en onderzoekers vanuit huis hun onderzoeksprojecten draaiende proberen te houden, wordt er op de campus gebruik gemaakt van de situatie. We halen groot, overlast gevend onderhoud naar voren, er worden extra schoonmaken ingepland en lokalen worden leeggehaald en opnieuw ingericht. Verder hebben we een aantal processen zoals de post anders ingericht en zijn er inmiddels mogelijkheden voor thuiswerkers om kapotte laptops en telefoons om te ruilen, laptops uit kluisjes te halen en arbo-materialen op te komen halen. We doen natuurlijk wel alleen de dingen die binnen de veiligheidsvoorschriften vallen.”
Van vakantie naar crisis
“Eind februari zat ik voor een korte vakantie nog in Tel Aviv. In de tijd dat ik weg was, werd het crisisteam bij de HU in stelling gebracht. Sinds ik terug ben, ben ik daar volop mee bezig. Iedere dag houdt het Coördinatieteam Coronacrisis (CT) een call van een paar uur waaruit een hele hoop werk voortkomt. Met een klein team zijn we bezig om de ontwikkelingen buiten de HU zo goed mogelijk te vertalen naar wat wij kunnen betekenen voor onze studenten en medewerkers. Het is mooi om daarvan deel uit te maken, maar de opdracht die we hebben is natuurlijk wel ontzettend ingewikkeld.”
Veerkracht, flexibiliteit en creativiteit
“Gelukkig zie je dat iedereen er samen de schouders onder zet, er is sprake van een grote gemeenschapszin. Door de fysieke afstand zijn we nog veel meer dan normaal afhankelijk van elkaar. Je kunt als directeur of manager bijvoorbeeld wel eindverantwoordelijk zijn, maar zonder je mensen kun je niks. In deze bijzondere tijd blijkt hoeveel veerkracht er in de HU-organisatie zit. Onze mensen zijn met zoveel creativiteit en flexibiliteit problemen aan het oplossen. En dan hebben ze bijvoorbeeld ook nog een thuissituatie waarin aan kinderen les moet worden gegeven. Daar heb ik zoveel bewondering voor! Al die energie maakt mijn eigen werk weer een stuk makkelijker.”
Onderwijslogistiek op afstand
“Naast de extra werkzaamheden op locatie, loopt de bedrijfsvoering veelal ‘gewoon’ door, afhankelijk van de omstandigheden natuurlijk. Binnen onderwijslogistiek is men bijvoorbeeld hard aan het nadenken over hoe er op een andere manier ondersteuning kan worden geboden aan onze studenten en medewerkers. Werkzaamheden als roostering en het beantwoorden van vragen van studenten door het STIP vinden nu op afstand plaats. Bij het STIP missen ze onze studenten trouwens wel enorm!”
Impact op langere termijn
“Zoals gezegd is het vooral heel mooi om te zien over hoeveel veerkracht en flexibiliteit we bij de HU beschikken. Iedereen zet zijn schouders eronder en we maken er samen het beste van. Logischerwijs is er wel veel onzekerheid over de duur van de crisis en de impact op langere termijn. Veel ontwikkelingen komen in een stroomversnelling, maar zullen die ook na deze crisis beklijven? Het is bijvoorbeeld mooi om te constateren dat er goed onderwijs op afstand kan worden georganiseerd, maar het is nog maar de vraag of dat de ideale vorm is van onderwijs zoals we dat graag zien. Als deze situatie weer normaliseert, kunnen we rustig gaan kijken waar het ons precies gebracht heeft, maar daarvoor is het nu nog veel te vroeg. Nu is het nog alle hens aan dek.”
mooie impressie van het werk dat er nu nog in onze gebouwen gebeurt. Ik hoorde dat uitzendkrachten, de flexibele schil – van gebouwbeheer en de interne dienst nu zonder werk en inkomen zit. Is daar nog een oplossing voor?
Hoi Dick, bedankt voor je reactie. We hebben je vraag doorgestuurd naar de afdeling HR. Je krijgt zo snel mogelijk antwoord van ons.
Hoi Dick, het duurde even, maar hierbij het beloofde antwoord op je vraag: vanuit Randstad is er een regeling dat de flexibele schil gewoon de beloofde uren uitbetaald krijgt als zij door Corona niet meer ingezet kunnen worden.