We hebben er lang naartoe geleefd, naar 1 februari 2017. De dag dat we officieel afscheid namen van de faculteiten en we verder gaan met de instituten als centrale organisatie-eenheden voor ons onderwijs. De dag ook dat we verder gaan met vier nieuwe kenniscentra, gepositioneerd rond het centrale thema: bijdragen aan de kwaliteit van (samen)leven in de stedelijke omgeving.
Het zijn belangrijke stappen op weg naar de gewenste, flexibele, platte organisatie waarmee we beter willen aansluiten op de wensen van onze studenten en op ontwikkelingen in de maatschappij. En toch… gaat het in onze onderwijs- en onderzoekspraktijk op 1 februari niet direct heel anders. Onze medewerkers zijn niet van de een op de andere dag anders gaan werken. Docenten niet. Ondersteuners niet. Onderzoekers niet. Ik ook niet.
Het elkaar de ruimte en het vertrouwen geven om nieuwe initiatieven aan te gaan, het maken van structurele verbindingen met andere kennisgebieden, andere instituten en opleidingen; het met ons onderwijs en onderzoek nog flexibeler omgaan met veranderingen in de beroepspraktijk – dat zijn de werkelijke veranderingen waar we naar streven. En dat gaat niet over één nacht ijs. Een andere wijze adopteren van werken en samenwerken, dat vergt tijd. Tijd die we onszelf en elkaar moeten gunnen.
Met de nieuwe organisatiestructuur creëren we meer ruimte voor initiatief en samenwerking. Nu is het aan ons allemaal om die ruimte de komende jaren te gaan benutten. Ik heb er alvast veel zin in!
Jan Bogerd