Het zijn moeilijke tijden. Je hebt zorgen voor jezelf en voor de mensen om je heen. En dan wil je ook nog zo goed mogelijk door blijven werken; onderwijs geven, onderzoek doen, ondersteuning bieden. Op HU Ontwikkelt delen we, naast praktische informatie, ook verhalen uit de HU-gemeenschap. Hoe heb jij het onderwijs ingericht? Lukt het je de nodige ondersteuning te bieden? Hoe reageren de studenten? Vandaag het verhaal van Ronald van Domburg, docent Management in de Zorg.
“Hoe hou je een dagritme vast als de vanzelfsprekendheid verdwenen is? Af en toe hebben we even ‘werkoverleg’ thuis. Aan de eettafel, tijdens het ontbijt of zo. Ik probeer de kinderen (10 + 13) duidelijk te maken dat ze geen vakantie hebben, maar dat het gewoon schooltijd is, maar dan thuis. En dat betekent: op tijd opstaan, wassen en aankleden, ontbijten en starten met de schooldag. We proberen overzicht te houden in de stortvloed aan mails en instructies van de scholen.”
Loslaten
“Zoom installeren op de laptop van mijn dochter om de pianoles doorgang te laten vinden (hoe zit het ook al weer met de privacy op Zoom?); MS Teams installeren op de laptop van de andere dochter; weektaken uitprinten en vertalen naar dagprogramma’s; en dan… loslaten. Pa zit ook de hele dag gekluisterd aan de computer en kan niet om de haverklap checken ‘of het allemaal wel goed gaat, daarboven’. Ma heeft ook haar eigen activiteiten.”
Gevoel van saamhorigheid
“Ik begin de dag met mijn yoga-oefeningen en het maken van een dagplanning. Na het ontbijt start een dag vol verstoringen, ad hoc zaken, overleggen, digitale lessen, enzovoort. Het is vermoeiend, de hele dag achter zo’n beeldscherm en ik realiseer me, dat het heel belangrijk is voldoende pauzes te nemen, ook even naar buiten te gaan om te merken dat het prachtig weer is. Gezondheid en vitaliteit vragen om extra aandacht. Tegelijkertijd vind ik het ook mooi wat er gebeurt: de digitalisering is in een stroomversnelling geraakt. Alle collega’s oefenen met de nieuwe technieken en successen wordt online gevierd en gedeeld. Oproepen om elkaar te ondersteunen en wegwijs te maken worden snel beantwoord en er is zeker een gevoel van saamhorigheid.”
Welke lessen?
Het blijft een vreemde ervaring, zo geïsoleerd in je eigen huis. Ik ben heel benieuwd waar de coronacrisis ons als samenleving gaat brengen. Welke lessen trekken wij hieruit? Wat betekent dat voor onze manier van werken en samenwerken? De tijd zal leren of we er iets van opsteken of dat we gezamenlijk weer terugvallen in ‘business as usual’.
Ook je verhaal delen met je collega’s? We horen graag van je! Mail je verhaal – of een verzoek even hierover te chatten, bellen of Skypen – naar huontwikkelt@hu.nl.