Vanaf het begin van de coronacrisis vroegen we jullie: hoe is het om nu voor de HU te werken, op afstand van studenten en collega’s? Docent HRM Roel Schulte: “Het voedende deel van het contact ontbreekt. Dat maakt deze manier van werken toch een vorm van roofbouw.”
“Vanochtend stuurde een studente mij een noodkreet: ze zat helemaal vast in haar afstudeertraject en wilde graag even sparren. Dat kon, meteen, via Teams. Vóór corona was dit nooit zo soepel gegaan. Dan hadden we een afspraak moeten inplannen en waren we al snel twee weken verder geweest. Misschien had ze niet eens om hulp durven vragen. Die drempel is via Teams veel lager.”
Minder effectief
“Die snelle 1-op-1-contacten via Teams zijn wat mij betreft een blijvertje. Maar iets anders dat ik wil behouden uit deze tijd…? Ik zou het niet weten. Neem de hoorcolleges. Ik heb geen reistijd meer en vind ze inmiddels ook niet meer vermoeiender om te geven dan live hoorcolleges. Maar ze blijken wel minder effectief. Studenten vinden het veel moeilijker om zich te concentreren en zeggen ook minder kennis op te nemen dan vroeger. Het nog eens terugkijken van opgenomen colleges kon voor corona al. Studenten hechten nu echter meer dan ooit aan live hoorcolleges, al is er tijdens die lessen nauwelijks interactie. Ze hebben deze dagen zo weinig contacten dat een docent die live tegen hen praat al waardevol is.”
Eng
“Contact is gewoon ontzettend belangrijk. Die studente die ik sprak, die vast liep in haar afstuderen, heb ik aangeraden: maak een buddy-afspraak met een andere student. Maar ja, er is een enorme terughoudendheid om dat te doen. Normaal komen studenten elkaar tegen en komt het gesprek vanzelf wel op gang. Maar om apart iemand op te bellen om over je problemen te praten? Dat is eng. Er zijn studenten die vereenzamen, die afhaken. Als hogeschool kan je dat niet oplossen, al kunnen we ze wel een beetje helpen. Zo heb ik spreekuren ingelast om het verlies aan informeel contact op te vangen.”
Niet beter, wel gelukkiger
“Het dubbele is: als je oppervlakkig kijkt, werkt het wel, het onderwijs op afstand. Verreweg de meeste studenten leren nog steeds ontzettend veel en halen hun punten. Ik heb net voor het eerst veranderkunde gegeven, een vak dat helemaal in coronatijd is ontwikkeld. Studenten moeten daarin praktijkproblemen analyseren en echte bedrijven adviseren over mogelijke oplossingen. Terwijl ze nooit bij die bedrijven zijn geweest. En – het werkt. Ze komen met rake adviezen. Soms missen ze wat subtiliteiten omdat ze de sfeer van zo’n bedrijf niet kennen, maar de prestaties zijn indrukwekkend. Maar worden ze daar gelukkig van? Nee. Dat zie je en dat hoor je. Bij een groep die net stage heeft gelopen, konden sommigen wel en anderen niet naar kantoor. Aan degene die wel naar een bedrijf konden, merk je hoe voedend en motiverend dat was. Ze hadden niet per se een betere stage, maar ze waren wel gelukkiger in die stage.”
Koffieapparaatmomentjes
“Voor mijzelf geldt dat ook. Ik heb nog nooit zoveel werk verricht op een dag. Maar leuk, inspirerend, voedend? Nee. Een collega van me zei het laatst mooi: ‘Net als aan het begin van corona heb ik aan het einde van de dag weer een glas wijn nodig.’ Dat herken ik. In het begin was het zwaar. Toen we gewend waren aan online onderwijs, ging het beter. Inmiddels wordt het weer zwaar, juist omdat het zo ontzettend efficiënt is: geen reistijd, geen wandeling tussen gebouwen, geen tussentijd. Je kan zo vier afspraken achter elkaar houden maar het voelt armoedig. Het contact met collega’s is deze dagen effectief maar arm. Ik mis de koffieapparaatmomentjes. Het voedende deel van het contact ontbreekt. Dat maakt deze manier van werken toch een vorm van roofbouw.”
Interactie is essentieel
“Ik zou alle werkateliers, klassen en hoorcolleges liefst morgen weer op de HU doen. Het geeft meer energie en mensen worden er gelukkiger van. Als ze online in een groep moeten samenwerken, spreken sommige van mijn studenten soms twee aan twee bij elkaar thuis af. Dan zie ik ze echt meer lol hebben. Sociale interactie is gewoon essentieel, voor onze opleiding én voor onze studenten.”
Klik hier voor de hele serie #WijzijnHU-ervaringen. Ook je verhaal delen met collega’s? We horen graag van je! Mail naar huontwikkelt@hu.nl.