Vanaf het begin van de lockdown vroegen we jullie: hoe is het om thuis te werken, op afstand van studenten en collega’s? Truus van Zanten maakte de lockdown mee als medewerker Front Office bij de HU Klinieken. “Dat glas, dat werd stom toevallig net vóór de coronacrisis om de balie heen geplaatst.”
“De HU Klinieken zijn heel belangrijk voor het praktijkonderwijs van de gezondheidszorgopleidingen. Maar ook wij moesten door corona dicht, in maart. Eerst was het nog best druk; in zo’n drie dagen tijd moesten we alle patiënten afbellen. Maar daarna werd het thuis werken wel rustiger. De e-mail, administratie voor de klinieken; kleine dingetjes. Ik heb ook nog gesurveilleerd bij tentamens.”
Contact gemist
“Inmiddels zijn de klinieken weer open, met allerlei aanpassingen. We hebben looproutes, beschermende kleding, mondkapjes, desinfectiemiddelen voor computers, enzovoort. Ik werk met één of twee collega’s achter de balie, op voldoende afstand van elkaar. Andere collega’s zie ik minder, die zitten bijvoorbeeld in steri – de sterilisatieruimte – en daar loop je nu toch minder snel even langs. Maar ik ben blij dat ik weer naar de HU kan. Aan de balie heb je contact met collega’s, docenten, studenten, patiënten; dat viel bij de lockdown allemaal weg. Dat contact miste ik wel.”
Veel aanvragen en afmeldingen
“Eerst komen ’s ochtends de patiënten voor mondzorg, dan volgt optometrie en kwart over tien huidtherapie. Tegen die tijd moeten alle patiënten van mondzorg en opto al op zaal zijn, anders wordt het te druk in de wachtruimte. Daar mogen nog maar vijf mensen tegelijk in.”
“De hele dag door krijgen we telefoontjes en mailtjes van nieuwe patiënten. Misschien omdat het in de reguliere zorg nu zo druk is. We hebben natuurlijk ook meer afmeldingen. Als je hoest of je gewoon niet zo lekker voelt, moet je immers thuis blijven. Maar al met al loopt het goed door. Patiënten reageren gelukkig met begrip op alle aanpassingen. Ik heb nog niemand boos aan de lijn gehad.”
Niet zo mee bezig
“Bij de studenten die ik aan de balie krijg, merk ik niet veel verschil met vóór de coronatijd. Ze zijn er volgens mij niet zo heel erg mee bezig. Ik snap dat wel, als je jong bent… Zelf ben ik 60-plus, dan kijk je toch anders naar de hele situatie. In de gang ben ík degene die even opzij stapt; studenten hebben het allemaal niet zo in de gaten. Sommige wel hoor – die blijven netjes op hun looproute – maar de meesten letten niet op. Die steken ook gewoon hun hoofd door het glas, als we dat open schuiven.”
Toevallig glas
“Dat glas, dat werd stom toevallig net vóór de coronacrisis om de balie heen geplaatst. Ik vroeg me toen nog af, is dat niet benauwend. Maar nu komt het goed uit. Ik voel me door dat glas een stuk veiliger achter de balie.”
“Al met al werkt het prima, zoals het nu is, met alle maatregelen. Patiënten weten de weg naar ons weer prima te vinden en studenten kunnen weer leren in de praktijk. Hopelijk blijft het zo en kunnen we binnenkort ook weer eerstejaars studenten welkom heten!”
Klik hier voor de hele serie #WijzijnHU-ervaringen. Ook je verhaal delen met je collega’s? We horen graag van je! Mail je verhaal – of een verzoek even hierover te chatten, bellen of Skypen – naar huontwikkelt@hu.nl.