Op HU Ontwikkelt delen we in deze moeilijke tijden, naast praktische informatie, verhalen uit de HU-gemeenschap. Vandaag van docent Irene van der Spoel. “Studenten durven weer vaker opmerkingen en grapjes te maken.”
“Ik geef les bij de lerarenopleiding van Instituut Archimedes en bij het Institute for Finance & Accounting. Daarnaast hou ik me bezig met onderwijsinnovatie, met name op het gebied van digitalisering. Dus toen onze gebouwen dicht gingen, ben ik gelijk gaan kijken wat ik samen met anderen kon doen om het onderwijs te helpen. Inmiddels begeleid ik instituten waar ik nooit eerder contact mee had en ontmoet ik allerlei nieuwe mensen. Door de urgentie gaat de ontwikkeling van het onderwijs heel snel. Snel werken, snel schakelen, snel praten – dat past bij mij. Ik heb wel eens twee meetings tegelijk gedaan, eentje op de telefoon en eentje op de laptop, en dan van elk één oortje in. Ik heb ook nog een eigen site over onderwijsinnovatie, Today’s Teaching Tools. Het verkeer daarop is de afgelopen maanden enorm toegenomen, maar ik heb nu weinig tijd om er nieuwe dingen op te posten.”
Zeven dagen per week
“Het nadeel van al die drukte is dat ik de eerste anderhalve maand wel tien tot twaalf uur per dag aan het werk was, zeven dagen per week. Ik heb mijn grenzen een aantal keer dichtbij zien komen. Gelukkig lukt het me om dan even vaart te minderen, in het bos te gaan wandelen of zo. Maar wel met mijn telefoon op zak. Het echt rustig aan doen wil ik niet, daarvoor vind ik de uitdagingen te leuk. Mijn expertise is digitaal onderwijs en binnen DLO en het TLN kan ik daar nu zóveel mee doen. Samen weten we niet alleen een hoop van de technische kanten van digitaal onderwijs maar ook van de privacy-gevolgen én de didactiek. Die combinatie is heel vruchtbaar. Goed onderwijs of afstand krijg je alleen in een wisselwerking tussen al die aspecten.”
Altijd mogen aankloppen
“Ik heb de afgelopen maanden op verschillende universiteiten en hogescholen online gastcolleges gegeven over digitaal onderwijs. Je ziet dan geen publiek. Ik was alleen maar aan het geven, zonder iets terug te krijgen. Na afloop was ik doodop. Dat is tijdens mijn digitale lessen voor de HU gelukkig wel anders. Daar is de interactie met studenten inmiddels behoorlijk op gang gekomen. Ik heb daar veel in geïnvesteerd, onder andere door te blijven herhalen dat ze me altijd een privé-chat mogen sturen of kunnen mailen, dat ze bij twijfels of problemen altijd kunnen aankloppen. Dat betaalt zich terug. Studenten durven weer vaker opmerkingen en grapjes te maken, gewoon zoals in het leslokaal.”
Aan of uit
“Toen we begonnen met het onderwijs op afstand, heb ik ze gevraagd of ze liever hun camera aan of uit hebben. De meerderheid heeft hem liever uit. Ze voelen zich anders bekeken en onzeker, ook omdat anderen zomaar een screenshot van ze kunnen maken. Dus hoeven ze hun camera niet aan te doen. Natuurlijk zou ik het liefst zien hoe ze reageren, maar ik heb er niets aan als dat spanning oplevert. Dan heb ik veel liever zoals nu, dat we chatten en wanneer nodig buiten de les 1-op-1 gesprekken voeren.”
Prima online
“Natuurlijk mis ik het directe contact, ook met mijn collega’s. Sommige collega’s stuur je niet zomaar een appje, terwijl je wel altijd samen leuke gesprekken had in de teamkamer. Vooral die informele gesprekken mis ik enorm. Maar ik snap dat het nog een tijd gaat duren voor ik terug kan naar de HU. Laat alsjeblieft eerst de fysiotherapeuten en chemici weer toe. Engels geven kan ook prima online.”
Ook je verhaal delen met je collega’s? We horen graag van je! Mail je verhaal – of een verzoek even hierover te chatten, bellen of Skypen – naar huontwikkelt@hu.nl.