In de serie #WijZijnHU lieten we collega’s vertellen over hoe ze buiten de HU bijdragen aan de samenleving. Maar wat maken ze binnen de hogeschool zoal mee? Welke ontmoeting, welk project, welke bijzondere ervaring is ze bijgebleven en heeft misschien zelfs de kijk op hun vak veranderd? Onderzoeker en docent Elektrotechniek Franc van der Bent. “Techneuten? Sociaal onhandig? Ik wil het niet meer horen.”
“Ik doe dit werk nu zo’n 23 jaar en heb dus heel wat techniekstudenten zien langskomen. Al die jaren erger ik mij al aan het verkeerde beeld dat mensen van ze hebben. Vorige week nog zat ik in een vergadering met een dame die over ‘techneuten’ sprak. Ze bedoelde niet ‘mensen met kennis van techniek’, maar ‘sociaal onhandige jongens met een staart die eigenlijk een intermediair nodig hebben om met de buitenwereld te kunnen praten’. Verder van de waarheid kan je niet zitten.”
“Ik vind mijn elektrostudenten bovengemiddeld sociaal. Ze zijn vriendelijk, bescheiden en nieuwsgierig naar anderen. Dat ze veel van techniek houden, maakt ze nog niet introvert. Ze hebben de blik juist naar buiten.”
Young in morse
“Een van de leukste momenten beleefde ik tijdens een vak waar ze leerden over radio-ontvangers. Ik had een antenne opgehangen die een signaal uitzond en zei: Ik ga jullie niet vertellen welke modulatievorm deze gebruikt of hoeveel vermogen, of wat voor soort informatie hij verstuurt. Als jullie erachter komen, heb je dit vak wel gehaald.”
“Toen ik een tijdje later binnenliep, waren ze niet ieder voor zich bezig maar stonden ze in een halve cirkel intensief naar een meetapparaat te kijken. Tot eentje riep: Ik weet het! Het is morsecode! Waarna ze allemaal aan de slag gingen. Ze vormden spontaan een community, dat was prachtig. Uiteindelijk kreeg ik een verslag met groot op de voorkant de albumcover van Neil Youngs ‘After the Goldrush’. Die had ik namelijk in de code verstopt. Het enthousiasme, het plezier en de saamhorigheid waarmee de studenten deze opdracht deden, vond ik echt bijzonder.”
Grote glimlach
“Andere afdelingen zijn daar wel eens jaloers op; hoe onze studenten samen optrekken, elkaar helpen. Dan komt er een eerstejaars in een practicumlokaal naar me toe; meneer, ik heb een probleem. Ik kan het dan helpen oplossen maar ik kan ook een derdejaars roepen en zeggen: kijk jij eens mee. Die loopt even later blij rond omdat hij heeft kunnen helpen. Die saamhorigheid beperkt zich niet tot de techniek; ik hoor studenten over van alles praten in het lab, zoals laatst, over de Europese verkiezingen. Ze zijn sociaal en dus breed geïnteresseerd.”
“Een ander voorbeeld is het weerstation voor doofblinden dat we hebben gemaakt. In de HU Story daarover zie je student Niels met een brede glimlach kijken naar hoe de doofblinde Bert het apparaat gebruikt. Als studenten ervaren dat ze dit soort impact kunnen hebben, zie je ze groeien.”
Thee
“Ik loop altijd rond met een theemok, met zo’n filtertje erop, voor jasmijnthee – je kan me ermee uittekenen. Een paar weken geleden kreeg ik een verlaat verjaardagscadeau van mijn studenten: een nieuwe mok, met in het glas een plaatje met mijn naam uitgefreesd. Ik kreeg er een heel verhaal bij. Techneuten? Sociaal onhandig? Ik wil het niet meer horen.”
Heb jij een anekdote uit je werk, een bijzondere ontmoeting, een inzichtelijke ervaring die je graag wil delen met je collega’s? Neem contact op met redacteur Remco Mourits en doe mee aan de serie #WijZijnHU.