Bijdragen aan de kwaliteit van (samen)leven: dat doen veel collega’s ook buiten de deuren van onze campus. Zoals Karolijn Burgman. Deze teamleider Finance, Tax & Advice is ook voorzitter van de Van Tellingen-Pul Stichting, die financieel bijdraagt aan vrijwilligersprojecten. “Je maakt dingen mogelijk die positief bijdragen aan iemands levensgeluk.”
“‘Veel mensen doen geen vrijwilligerswerk omdat ze er nooit persoonlijk voor zijn gevraagd’, vertelde iemand mij eens bij een workshop. Ze zijn allang blij als alles geregeld is qua school en werk. Bij mij was dat eigenlijk niet anders.”
“Ik werkte vroeger als communicatieadviseur bij Rabobank Zeist. Ik was daar ook contactpersoon voor sponsoring en het coöperatiefonds. Een klein percentage van de winst van de lokale bank gaat in dat fonds, om er het verenigingsleven in de buurt mee te steunen. Die coöperatieve gedachte, dat je elkaar helpt, past bij mij. Dat vertelde ik ook aan de journalist die mij voor een lokale krant kwam interviewen over mijn werk. Een paar weken later werd ik door haar gebeld: ‘Ik zit in het bestuur van de Van Tellingen-Pul Stichting en we hebben een vacature. Is dat iets voor jou?’ Ze vertelde dat de passie waarmee ik over mijn werk had gesproken, bij haar was blijven hangen. Ik leek haar uitermate geschikt voor de rol van secretaris bij de stichting. Ik ben toen gaan uitzoeken wat die Van Tellingen-Pul Stichting precies doet. Het bleek inderdaad bij mij te passen. Ik dacht: dit is een andere manier, buiten de gebaande paden, om iets voor anderen te doen.”
Net dat duwtje
“Dat is inmiddels zo’n twaalf jaar geleden. In het begin dacht ik soms: waar ben ik aan begonnen? De meeste bestuursleden waren met pensioen maar ik was eind dertig en had een druk leven. Ik kwam er gelukkig al snel achter wat voor mooie dingen het fonds doet en wat ze betekent voor anderen. Vaak geven we net dat duwtje dat mensen nodig hebben om met iets moois van start te gaan.”
Van piano tot uniform
“De Van Tellingen-Pul Stichting is vernoemd naar het echtpaar Tellingen-Pul. Zij waren zeer vermogend en hadden geen kinderen om dat vermogen aan door te geven. Ze besloten dat het geld na hun overlijden moest worden belegd en het rendement uit die beleggingen zou worden besteed ten behoeve van de Zeister gemeenschap. Sindsdien kunnen verenigingen uit de gemeente twee keer per jaar een aanvraag indienen voor financiële steun. We geven voornamelijk geld aan sociaal-maatschappelijke initiatieven en initiatieven op het gebied van cultuur en onderwijs. Het gaat om hele uiteenlopende dingen: nieuwe tenten voor de scouting, geld voor een nieuwe piano voor een koor, uniformen voor het fanfarecorps… Zeist heeft een rijk cultureel leven.”
Individualisering
“Na twee termijnen als secretaris overwoog ik iets anders te gaan doen – en toen ging de voorzitter weg. Ik was inmiddels een oudgediende, met veel kennis over het fonds, dus heb ik die rol op mij genomen. Als voorzitter ben ik veel bezig met het op de kaart zetten van de stichting. We moeten constant blijven werken aan onze bekendheid, want vrijwilligers komen en gaan. Dat verloop is alleen maar groter geworden. Waar mensen zich vroeger jarenlang bleven inzetten voor een vereniging, willen ze nu vaker enkel bijdragen aan tijdelijke projecten. Ik denk dat de toegenomen individualisering hierin een rol speelt, er is minder binding met je omgeving. Ook door de ontkerkelijking is er minder gemeenschapszin. Maar een gemeenschap kan niet zonder vrijwilligers, ze zijn de parels van de samenleving.”
Voedselbank voor dieren
“Gelukkig doen vrijwilligers in Zeist nog altijd veel moois. Vanuit mijn rol kom ik in contact met heel veel verschillende mensen – en ik leer de meest uiteenlopende initiatieven kennen. Zoals een voedselbank voor dieren, voor minima die hun huisdier niet meer kunnen betalen. En huifkarbedden, voor de Prinses Maxima Manage. Meervoudig gehandicapte mensen kunnen met zo’n bed comfortabel huifkartochtjes maken. Dat is maatwerk en kost veel geld, maar verrijkt de kwaliteit van leven van die mensen enorm. Hoe mooi is dat? Je maakt dingen mogelijk die positief bijdragen aan iemands levensgeluk. Het is bovendien ontzettend leuk om met de stichting een goednieuwsbrenger te zijn.”
Voldoening
“Als docent hielp ik anderen in hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Sinds kort ben ik teamleider, nu wil ik het team in zijn kracht helpen zetten. Samen ontwikkelen, samen aan iets werken, dat vind ik belangrijk en geeft mij voldoening. Ook als mijn termijn als voorzitter is afgelopen, blijf ik daarom vrijwilligerswerk doen.”
Ik zag het weleens op je LinkedIN langskomen, maar mooi om dit zo te lezen!
Wat een goed initiatief Karolijn!