#WijZijnHU (59): “Vluchtelingen bijstaan leert je echt waarderen wat je hebt”

Bijdragen aan de kwaliteit van (samen)leven in onze stedelijke omgeving. Dat is onze missie. Die missie houdt niet op bij de deuren van de campus, zo laten veel collega’s zien. Zoals optometrie-docent Sonja Zinken, die via Ready2Help Oekraïense vluchtelingen bijstond. “Het was confronterend om mensen met bijna niets te zien binnenkomen.”

Ik ben op latere leeftijd bij de scouting gegaan. De vriendelijkheid en het kameraadschap die ik daar ervaar, zijn heel inspirerend. Mensen doen er ontzettend veel voor elkaar. Ik heb zelf ook de tijd en ruimte om iets voor anderen te betekenen – en ik wil dat mensen het goed hebben. Daarom heb ik me aangemeld bij Ready2Help, een vrijwilligersorganisatie van het Rode Kruis. Als er een calamiteit is en ze extra mensen nodig hebben, wordt je gevraagd bij te springen. Ik dacht eerst nog, vrij naïef, aan een overstroming of zo. Toen werd het 2022 en begon de oorlog in Oekraïne.”

Regie krijgen

“Eerst werd ik ingezet in Amersfoort, om vluchtelingen uit Berlijn richting de trein naar Utrecht te begeleiden, waar ze verder zouden worden opgevangen. Daar stonden ze dan, in een vreemd land waar ze de taal niet spreken. Ik had verwacht: met koffers, maar het waren meer rugzakjes. Dat was erg indrukwekkend. Daarna ben ik met de eerste opvang gaan helpen in Hilversum, in het oude VARA-gebouw. Wij moesten er veldbedden neerzetten, dat was zwaar werk. Mensen zaten er soms met z’n vijftienen in één ruimte, er waren nog geen toiletgebouwen. Het was behelpen; je doet wat je kan. Toen de professionals het daar van ons overnamen, ben ik ingezet in Apeldoorn. Daar waren de voorzieningen al beter, er waren familiekamers met echte bedden. Overdag waren veel vluchtelingen naar een baantje, zoals in de schoonmaak. Ze probeerden weer wat meer regie over hun leven te krijgen.”

Confronterend

“Het voelt goed om mensen te helpen – en het is ontzettend leerzaam. Hoe ga je om met de taalbarrière en met cultuurverschillen? Ik bespreek mijn ervaringen met mijn studenten, die moeten immers leren omgaan met mensen uit diverse culturen. Ook voor hen is het leerzaam – en er zit een maatschappelijke boodschap in: kijk, zo ziet de wereld er óók uit. Dat zet ze aan het denken. Ze raken er ook door begeesterd, al hebben de meeste studenten het te druk om als vrijwilliger aan de slag te gaan. We kijken momenteel of we ze niet vanuit HU GEZOND&WEL kunnen inzetten. Het past bij onze opvatting over leren in en met de praktijk.”

Altijd hulp nodig

“Voor wie dit leest: er is altijd hulp nodig, hoe diverser hoe beter. Ben je jong en sterk dan kan je bedden tillen, ben je handig dan kan je dingen repareren; iedereen heeft wat te bieden. Zelf werd ik gevraagd bij te springen in de ziekenboeg. Als optometrist is dat natuurlijk buiten mijn gebied, maar ik ben wel getraind om de juiste informatie uit patiënten te krijgen en over te brengen op de artsen. Ook ik leer ontzettend veel van zulke ervaringen.”

Alles in een ander licht

“Aan het eind van de dag was ik soms zowel fysiek als geestelijk gesloopt. Maar dan kom je je huiskamer in en staat alles in een ander licht. Je denkt: hier moet ik zuinig op zijn. Van de een op de andere dag kan je alles kwijt zijn. Vluchtelingen bijstaan leert je echt waarderen wat je hebt. Ik ben heel bij dat ik het heb gedaan.”

Ready2Help is het burgerhulpnetwerk van het Rode Kruis. Je wordt dan opgeroepen wanneer we extra handen nodig hebben, en je kunt zelf aangeven of het uitkomt. Interesse? Kijk hier voor meer informatie.

 Lees meer over Sonja’s ervaringen op de site van het HU Oekraïne project

Reacties zijn gesloten