Bijdragen aan de kwaliteit van (samen)leven in onze stedelijke omgeving. Dat is onze missie. Die missie houdt niet op bij de deuren van de campus, zo laten onze collega’s zien. Deze keer in #WijZijnHU: Redacteur Customer Experience Esther Boele over haar vrijwilligerswerk voor mensen met financiële problemen: “Ik heb toen gezegd: ik snap het best als je wat rookt hoor, zet dat maar op de lijst onder ‘boodschappen’.”
“Ik heb op de HU eens een coachingsopleiding gevolgd en dacht, misschien kan ik daar buiten de HU iets mee doen. Ik heb me toen aangemeld als vrijwilliger voor het begeleiden van mensen met financiële vraagstukken. Ik en mijn zoon hebben het lange tijd zelf niet breed gehad, dus die ervaring nam ik mee. Nu ben ik begeleider van een stel, een jongvolwassen man en vrouw. De vader van die vrouw liet haar moeder na een scheiding met een enorme schuld achter. Dat heeft veel met haar gedaan, ze is nu erg angstig als het om geld gaat. Haar vriend is wat jonger en relaxter, maar hij heeft ADHD wat hem ook impulsief maakt. Ze hebben geen schulden maar hun financiële gedrag zorgt voor spanningen en problemen. Zo verdient zij meer dan hij maar delen ze wel veel uitgaven, waardoor hij aan het eind van de maand in de problemen komt. Mede door zijn ADHD blijft hij echter tegen alles zeggen: dat is goed. Dat soort gedrag probeer ik inzichtelijk te maken.
Groeiend vertrouwen
Zeker in het begin vond ik het een flinke uitdaging. Zeg ik wel het juiste, bemoei ik mij er niet teveel mee, word ik niet ‘de moeder’? Ik adviseerde hen allereerst om een overzicht van inkomsten en uitgaven te gaan bijhouden. Je ziet dan schaamte; durf ik al mijn uitgaven welk eerlijk op papier te zetten en te delen? Ik bedacht me: veel mensen met ADHD drinken wat of roken wiet, om hun onrust te verminderen of slaapproblemen tegen te gaan. Ik heb toen gezegd: ik snap het best als je wat rookt hoor, zet dat maar op de lijst onder ‘boodschappen’, dan kloppen de uitgaven tenminste. Dat bleek precies wat hij nodig had. Bij de volgend afspraak stond het gewoon op de lijst en het vertrouwen was gegroeid. Zo leer je gaandeweg.”
Van dag op dag
“Zo’n begeleidingsproces is iets van de lange adem. Gedrag veranderen is heel moeilijk en de verleiding om geld uit te geven is groot in onze samenleving. Het aanbod is enorm en online heb je zó iets gekocht. Als je weinig geld hebt, vernauwt bovendien je blik. Je kijkt vooral naar of je genoeg hebt voor vandaag en morgen – en dan kan je in de problemen komen. Zo is die jongen bezig zijn rijbewijs te halen. Daar heeft hij wat geld voor opzij gezet. Maar hoeveel hij uiteindelijk nodig heeft voor dat rijbewijs, dat weet hij niet. Ik adviseerde hem dat gewoon eens te vragen, maar dat is een drempel waar ik hem nog niet overheen heb kunnen helpen.”
Schulden en incasso
“In mijn werk als redacteur kom ik wel artikelen tegen van het lectoraat Schulden en Incasso. Wat zij doen vind ik interessant. Ik zou best eens willen langslopen: hoe kijken zij nou tegen bepaalde dingen aan? Zij stellen dat schulden voor veel stress zorgen, waardoor mensen alleen nog maar verder in de problemen komen. Dat herken ik zeker. Als mensen geen stress hebben van het financiële stuk van hun leven, zijn ze tot veel meer in staat.”
Oog voor elkaar
“Even een theetje doen, even lunchen – met z’n tweeën ben je al snel zestig euro kwijt. Maar als vrienden en vriendinnen het doen, is het je sociale norm. Ik herken dat bij mijzelf, van toen ik weinig te besteden had. Je hebt een borrel met collega’s en ze zeggen: kom, laten we uit eten gaan. Het is dan heel moeilijk om te zeggen: nee, ik ga niet mee want ik heb het geld niet. Je wilt jezelf niet isoleren. Het is belangrijk voor anderen om daar rekening mee te houden. Zoals zo vaak, geldt ook hier: heb oog voor elkaar.”
Heb jij ook een mooi verhaal voor #WijZijnHU? Neem dan contact op via huontwikkelt@hu.nl