Eindelijk is het zover, we gaan live met onze nieuwe organisatie! Iets later dan gepland, maar ach, wat is een maand op een mensenleven? Nu zei ik nieuw, terwijl de meeste collega’s op 1 februari precies hetzelfde doen als altijd. Namelijk prachtig onderwijs verzorgen, impactvol onderzoek doen en betrouwbare dienstverlening leveren. Daar is niks nieuws aan. Toch hoop ik dat de wijzigingen op termijn verschil gaan maken. Dat wij straks werkelijk wendbaar zijn. Dat er meer ruimte komt voor teams. Dat de energie om over grenzen heen te kijken rijkelijk stroomt. Op veel plekken in de HU is dat al zo, maar als collectief gun ik ons hetzelfde.
Wat sowieso snel verandert, is het takenpakket van directeuren. Wij krijgen HU-brede portefeuilles die nu nog bij faculteitsdirecteuren en directeuren bedrijfsvoering liggen. Ook zullen directeuren meer dan voorheen aandacht moeten schenken aan de positie en facilitering van hun teams. Wat hebben zij nodig om maximaal kwaliteit te kunnen leveren? Dat zal per team verschillen, maar laat het een vast onderwerp van gesprek zijn in elk organisatieonderdeel.
Wat er tot slot voor instituutsdirecteuren zichtbaar verandert, is de medezeggenschap. Wij kunnen ons niet meer verschuilen achter algemene besluitvorming van een facultaire raad die voor meerdere instituten de hoofdlijnen beziet. Gelukkig maar! Want het is veel fijner en beter om medezeggenschap te organiseren op het niveau waar je een direct belang hebt. Namelijk je eigen instituut. Persoonlijk ben ik heel blij met zo’n directe vorm van inspraak. Natuurlijk kost het tijd en zullen processen soms langer duren. Ook kunnen directe confrontaties met je eigen directeur minder prettig lijken dan met een faculteitsdirecteur op afstand. Hierin zullen we samen moeten leren en soms kwetsbaar zijn. Toch komt laag belegde medezeggenschap in mijn ogen de kwaliteit van de besluitvorming uiteindelijk ten goede. Instituutsspecifieke medewerkers- en studentenbelangen worden beter geborgd en directeuren krijgen een vast klankbord, om de eigen ideeën en plannen structureel mee te bespreken.
Bij het Instituut voor Arbeid en Organisatie zijn al veel docenten en studenten die zich laten horen in de besluitvorming. Zij komen vaak met creatieve oplossingen en overwegingen die ik zelf niet had bedacht. Dat waardeer ik, ook als ik soms word teruggefloten in overenthousiaste ideeën die mij persoonlijk briljant leken. Volgens mij is het serieus nemen van alle belangen echter een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes van een publieke organisatie. Dat betekent in de ideale wereld dat zeggenschap en medezeggenschap samen verantwoordelijkheid nemen. Dat we werken op basis van gelijkwaardigheid en wederzijds vertrouwen. Met als gezamenlijk doel het creëren van kwaliteit voor studenten, beroepspraktijk en maatschappij. En vooruit: hopelijk ook onszelf. We zullen daar op 1 februari niet meteen zijn, maar dat is geen reden om niet enthousiast te starten. Laten we samen de medezeggenschap in de hogeschool tot een succes maken. Ik doe mee, jullie ook?
Eva Reuling, directeur Instituut voor Arbeid en Organisatie
Meepraten over de nieuwe instituutsraden? Dat kan bij de dialoogsessies met het College van Bestuur op 14 december en 15 december. Hou de agenda op HU Ontwikkelt in de gaten voor meer informatie over de dialoogsessies.