Het zijn moeilijke tijden. Je hebt zorgen voor jezelf en voor de mensen om je heen. En dan wil je ook nog zo goed mogelijk door blijven werken; onderwijs geven, onderzoek doen, ondersteuning bieden. Op HU Ontwikkelt delen we, naast praktische informatie, ook verhalen uit de HU-gemeenschap. Hoe heb jij het onderwijs ingericht? Lukt het je de nodige ondersteuning te bieden? Hoe reageren de studenten? Vandaag het verhaal van Marjolein van Wijk, HU-docent verpleegkunde.
“De dag begint bij ons met afstemmen wie wanneer welke afspraken heeft en hoe we de dag verdelen met de zorg voor onze zoon. Vergaderen, lesgeven, telefoneren; zo’n beetje alles doen we boven op zolder, waar inmiddels een sereen kantoor is ontstaan. Overigens doet diezelfde zolder in de avond dienst als online yogastudio, om de vaak rommelige dag van mij af te sporten en zo de lokale zzp-er te steunen. Waar ik afgelopen half jaar nog in een zwangerschapsverlof-quarantaine zat, voelt dit voor mij als een vergelijkbare situatie, alleen doen we het nu allemaal. Ieder vanachter zijn/haar eigen laptop.”
Waardevolle gesprekken
“De lessen gaan online volop door. Ik merk dat er onder de deeltijdstudenten veel verschil zit in de impact die de situatie op hun studie heeft. Bij de een is alles gestopt, zoals werk en sociale activiteiten en kan zich daardoor volledig storten op de studie. De ander houdt meerdere ballen in de lucht: werk in de zorg dat doorgaat en thuis is het een drukte met kinderen. Zie dan nog maar eens tijd te maken voor een online les. We spreken hierover als we elkaar online zien in MS Teams en het verrast me hoe studenten elkaar nog meer dan anders helpen en er voor elkaar zijn. Bijvoorbeeld in het maken van gezamenlijke werkstukken, het delen van samenvattingen of door een luisterend oor te bieden. Waar ik had verwacht een bepaalde afstand te ervaren nu we elkaar online spreken, ontstaan er meer dan anders persoonlijke en waardevolle gesprekken. Studenten pakken het online moment aan om te delen hoe het met ze gaat in deze tijd.”
Belasting en trots
“Binnen onze opleiding verpleegkunde gaan waar mogelijk de stages door. In de online reflectiebijeenkomsten vertellen studenten over hun ervaringen met de eerste corona-gevallen op de afdeling en wat deze onzekere tijd betekent voor cliënten, collega’s en henzelf. Verwachtingen over leermogelijkheden en begeleiding in stage moeten worden bijgesteld en ad hoc zaken over bijvoorbeeld hygiënemaatregelen en isolatieverpleging krijgen voorrang. Ik maak mij in deze gesprekken soms zorgen over de belasting die het geeft voor de student en heb afstemming met werkbegeleiders en leidinggevenden hierover. De situatie brengt ook nieuwe leermogelijkheden met zich mee, zoals het tonen van leiderschap en het stellen van eigen grenzen. Een student vertelde dat ze er kan zijn voor de oudere zorgvrager en is trots dat ze in deze tijd een steentje kan bijdragen in de zorg.”
De dag van ons afpraten
“Regelmatig sluit ik mijn werkdag wandelend af in het nabijgelegen bos en bel ik met een SLB-student of spreek ik nog even met collega’s. We praten de dag van ons af en delen praktische vragen. Aan deze tijdelijke flexibiliteit kan ik wel wennen.”
Ook je verhaal delen met je collega’s? We horen graag van je! Mail je verhaal – of een verzoek even hierover te chatten, bellen of Skypen – naar huontwikkelt@hu.nl.