Op 18 maart 2020 verscheen de eerste #WijZijnHU, waarin collega’s vertellen over hoe het is om te leven en werken in coronatijd. Op 21 juni 2021 verscheen aflevering 48. De laatste, dachten we. De deuren gingen weer open, het einde van de crisis leek in zicht. Inmiddels weten we beter, met net weer een lockdown achter de rug. Daarom vandaag aflevering 49, met docent Maartje Vermeulen: “Als je wilt inspireren of enthousiasmeren, is live altijd beter.”
“In het begin van de crisis was het… echt crisis. Ik heb drie kinderen, van drie, zes en acht. De oppas viel weg, de buitenschoolse opvang viel weg; ik moest zoveel mogelijk online onderwijs zien te geven en tegelijkertijd samen met mijn man voor de kinderen zorgen. In de zomer van 2020 was er pas tijd om alles echt goed te regelen. Ook kreeg ik vanwege de drukke thuissituatie op een gegeven moment de mogelijkheid om toch op de HU te werken.”
Ze missen de flow
“Door het coronabeleid verandert de situatie nu echter bijna elke twee weken. We hebben als opleiding hoorcolleges, trainingen, leerteams, theorielessen en feedbackgesprekken. Bij elk onderdeel moet het net weer wat anders geregeld, soms wordt iets noodgedwongen uitgesteld. Dat geeft onrust. Ik hoor van verschillende van mijn slb-studenten dat hun motivatie daalt. Het kost ze veel energie om uit te zoeken wat ze wanneer moeten doen, ze kunnen zich minder goed op de inhoudelijke stof concentreren en weten soms eigenlijk niet goed meer waarom ze nu bezig zijn met hun studie. Ze missen de flow. Om een voorbeeld te geven: ik heb in coronatijd samen met diverse organisaties online bedrijfsbezoeken georganiseerd. Vorig jaar waren studenten daar heel blij mee, de opkomst was 90 procent. Dit jaar is het ongeveer 60 procent en wanneer ik studenten vraag waarom ze er niet waren, krijg ik regelmatig als antwoord dat ze het waren vergeten, nog in bed lagen, het te druk hadden en niet wisten dat het belangrijk was om zich af te melden. Het lijkt alsof ze er niet helemaal bij zijn met hun gedachten. Studeren, het studentenleven én coronabeperkingen, het wordt ze soms allemaal teveel.”
Corona en ethiek
Als docent HBO-Rechten geef ik les in vakken over ethiek. Daarin heb ik het ook over de coronacrisis: wat zijn de gevolgen van jouw keuzes? Wat zijn de plichten en wat de rechten van mensen? Hoever reikt jouw vrijheid, wat gebeurt er als jouw vrijheid die van een ander inperkt? Dat levert goede gesprekken op – en gelukkig geen al te felle discussies. Studenten staan er heel verschillend in. Sommigen zijn echt angstig, anderen niet. Sommigen vinden het heel belangrijk om te vaccineren, anderen niet. Die zeggen: ik ben gezond, mij overkomt niets. Zelf ben ik gevaccineerd. Maar ik ben niet oordelend over wat anderen doen. Studenten moeten zich vrij voelen hun verhaal te doen, ze moeten hun hart kunnen luchten. Het onderwijs moet altijd een veilige omgeving zijn om met elkaar in gesprek te kunnen gaan.”
Alleen als het live kan
“Wat ik wil behouden van het werken in coronatijd? Ik vind het fijn dat je online snel even iemand kunt spreken. Het is bijvoorbeeld veel eenvoudiger snel met een organisatie uit het werkveld af te stemmen. Ook de één-op-één studieloopbaangesprekken en instructiecolleges kunnen vaak prima online.”
“Maar als je wilt inspireren of enthousiasmeren, is live altijd beter. Hoorcolleges en gastsprekers doe ik dan ook liever niet meer online. Dit jaar had ik de advocaat in de zaak van de Arnhemse villamoord als gastspreker. Zijn bevlogenheid komt in het echt veel beter over, je voelt de urgentie van zijn verhaal pas als je erbij bent. De gastsprekers ervaren dat zelf kennelijk net zo, want waar ze aan het begin van de pandemie makkelijker waren vast te leggen omdat het zo eenvoudig online kon, willen velen nu alleen nog maar live. Ze willen het enthousiasme voelen, studenten aan het denken zetten; die interactie, daar doen zij het uiteindelijk voor. Net als wij.”
Klik hier voor de hele serie #WijzijnHU-ervaringen. Ook je verhaal delen met collega’s? We horen graag van je! Mail naar huontwikkelt@hu.nl.