Vanaf het begin van de coronacrisis vroegen we jullie: Hoe is het om nu voor de HU te werken, op afstand van studenten en collega’s? Okko Kuik, Ondersteuner ICT en Desk Side Support: “Dat onnatuurlijke gevoel, dat wil ik kwijt.”
“Ik werk doorgaans voor Desk Site Support (DSS). Dat betekent dat je alle meldingen op locatie oppakt, bijvoorbeeld AV-apparatuur in een lokaal die niet werkt. Ik loop dus veel door de gebouwen en ga bij mensen langs. Mensen komen ook bij ons aanlopen. Ik vind dat face-to-face contact fijn. Op locatie voel ik me meer verbonden met de HU. Het liefst werk ik dus daar. Lekker erheen fietsen, mensen zien, en dan de dag kunnen afsluiten en terugfietsen; ik vind het alleen maar voordelen hebben. De hele dag thuis, waar werk en privé moeilijk te scheiden zijn, was voor mij erg wennen. Maar ja, in het begin van de coronaperiode zat er niets anders op: hele dagen thuis werken, met een headset op calls aannemen voor de Servicedesk. De vragen gingen toen heel vaak over het opzetten van een VPN en over het werken met MS Teams. Voor vragen over Teams hadden we op een gegeven moment zelfs een speciale keuzetoets op de servicedesk-lijn. Aan het eind van zo’n dag was ik vaak erg moe. Ik voelde me gevangen.”
Leerzaam
“Wel is in die tijd mijn kennis op ICT-gebied erg vergroot. Ook ben ik gegroeid in mijn communicatieve vaardigheden. Ik heb een cursus gevolgd om te leren over hoe je gesprekken voert als servicedesk. Dat was heel leerzaam. Verder is de samenwerking tussen Desk Site Support en de Centrale Service Desk gegroeid. We weten elkaar beter te vinden en helpen elkaar. We hebben dan ook veel complimenten gekregen uit de organisatie.”
Meer onder de mensen
“Na een tijdje nam het aantal vragen weer wat af, mensen raakten gewend aan het thuis werken en hadden inmiddels het nodige geleerd. Na wat versoepelingen in het coronabeleid kon ik hybride gaan werken: twee dagen thuis voor de service desk en twee dagen op het USP. Daar moesten computers vervangen worden in de HU Klinieken, dat kan natuurlijk alleen maar fysiek. Ook pak ik meldingen op die alleen op locatie zijn op te lossen, zoals niet-werkende apparatuur in de lokalen. Zo ben ik weer wat meer onder de mensen, dat is heel fijn.”
Thuis-pubquiz
“Maar het blijft behelpen. Het contact met collega’s is natuurlijk anders. Om elkaar buiten het werk om nog een beetje te zien en te spreken, houden we iedere donderdag na werktijd een online pubquiz. Chips en drankje erbij en spelen maar. Tussendoor praat je dan vanzelf over andere dingen dan werk, over de plannen voor het weekend en zo. Dat helpt ons wel om met elkaar verbonden te blijven.”
Onnatuurlijke gevoel
“We lijken langzaam richting het einde van de crisis te gaan. Maar voorlopig ben ik nog de hele tijd alert: hou ik wel genoeg afstand? Is deze situatie wel veilig? Het lijkt me zo fijn om dat niet meer te hoeven doen, om niet meer te hoeven nadenken bij contact. Dat onnatuurlijke gevoel, dat wil ik kwijt. Het liefst haalde ik vandaag nog een vaccin. Ik ben een mensen-mens. Dat ik mijn moeder niet gewoon kan omhelzen, dat ik in het weekend niet uit kan; dat soort dingen mis ik echt. Het eerste dat ik ga doen als het weer kan: lekker dansen op een festival. Ik kan niet wachten.”
Klik hier voor de hele serie #WijzijnHU-ervaringen. Ook je verhaal delen met collega’s? We horen graag van je! Mail naar huontwikkelt@hu.nl.