Het zijn moeilijke tijden. Je hebt zorgen voor jezelf en voor de mensen om je heen. En dan wil je ook nog zo goed mogelijk door blijven werken; onderwijs geven, onderzoek doen, ondersteuning bieden. Op HU Ontwikkelt delen we, naast praktische informatie, ook verhalen uit de HU-gemeenschap. Hoe heb jij het onderwijs ingericht? Lukt het je de nodige ondersteuning te bieden? Hoe reageren de studenten? Vandaag het verhaal van Frans Meeuwsen, teamleider studentbegeleiding.
“Huiskater Ronnie ligt op de hoek van de tafel, schuin achter mijn laptop. Ik hoor buiten de tjiftjaf, koolmees, winterkoning, kauwtjes, vink, specht, mussen, Hendrik – onze haan – en de buurman die aan het grasmaaien is. Mijn vriendin komt koffie brengen met opgeklopte warme melk en dochterlief één zit tegenover me op de bank met haar laptop op schoot en oortjes in om haar les Making Financial Decisions te volgen. Dochterlief twee hoor ik in de keuken driftig typend een rechtszaak voorbereiden. En dit alles vanaf mijn tijdelijke werkplek; de eettafel in de woonkamer. Over een half uur neem ik een pauze en loop ik zo onze zonnige tuin in.”
Alles door elkaar
“Rond zes uur stap ik niet de auto in om nog minimaal 35 minuten op een drukke snelweg onderweg naar huis te zijn. Ik ben al thuis. Het melkschuim van de koffie, die achter scherm van mijn laptop-stand stond en ik dus niet kon zien, is inmiddels voor de helft door Ronnie opgelikt. Heel prettig allemaal. En toch…, toch moet ik wennen. Het klopt gewoon niet. Werk waarmee ik geld verdien doe ik bij de HU op het Science Park en niet thuis. Thuis werk ik ook wel, maar ander soort werk. Hout hakken, de composthoop omwerken, de lekkende kraan van de wasmachine repareren, stofzuigen, etc. Nu loopt alles door elkaar. Verwarrend.”
Rust in mijn hoofd
“De situatie is boeiend, bedreigend, prettig, vermoeiend, gezellig, druk, biedt kansen en dat alles tegelijkertijd. En wat vind ik er eigenlijk van? Ik heb even geen idee. Mijn koffie is al weer op. Ik ga nieuwe maken…, nee eerst die twee mailtjes, dan met de koffie de tuin in. Oh jee, weer een mail van het Crismanagementteam. Dat gaat voor. Hmmm… nu loopt Outlook vast. Met vier laptops tegelijk op het wifinetwerk is blijkbaar toch geen goed idee. Ik ga voorstellen dat dochterlief twee in de keuken van haar mobiel een hotspot maakt om zo het wifinetwerk te ontlasten. Dat betalen wij dan wel. Ik ga vanavond echt mijn yoga-oefeningen doen en mediteren. Even rust in mijn hoofd brengen.”
Complimenten
“Wat mij in deze bijzondere tijd echt heel goed doet is het volgende. Ik heb nog nooit zoveel complimenten via allerlei groepen op Whatsapp, MS Teams of e-mail heen en weer zien gaan. Iedereen probeert elkaar te helpen. Er hangt veel energie en positiviteit in de lucht. Gemeenschapsvorming krijgt nu echt een boost. Fysieke afstand brengt je digitaal naderbij. Ik kijk er naar uit om mijn collega’s en studenten weer fysiek te kunnen ontmoeten. Maar de nieuwe, handige digitale dingen die ik leer, blijf ik vasthouden. Zonder het coronavirus was ik er misschien nooit aan begonnen. En zo is het virus toch nog ergens goed voor.”
Ook je verhaal delen met je collega’s? We horen graag van je! Mail je verhaal – of een verzoek even hierover te chatten, bellen of Skypen – naar huontwikkelt@hu.nl.