Bijdragen aan de kwaliteit van (samen)leven: dat doen veel collega’s ook buiten de deuren van onze campus. Zoals medewerker Inrichten Osiris Jildau Zwaagstra. In haar vrije tijd doet zij vrijwilligerswerk bij PostCovid NL, als gespreksbegeleider van zelfsupportgroepen. “Soms kan je goede tips halen uit andermans ervaringen.”
“Tegenwoordig heet het Post-Covid maar ik noem het nog altijd Long Covid. Dat was de gebruikelijke naam toen ik deze ziekte kreeg. Op zoek naar steun volgde ik LinkedIn-groepen waar informatie over Long Covid werd gedeeld. Daar zag ik ergens een oproep langskomen; er werd gevraagd naar gespreksleiders voor zelfsupportgroepen. Ik besloot eens te informeren naar wat die rol precies inhoudt. Waarom? Ik wil graag iets voor anderen betekenen, dat heb ik altijd gehad. Zo ben ik eerder activiteitenbegeleider geweest bij de bibliotheek en vrijwilliger bij de Culturele Zondagen. Ik vind het gewoon fijn om mensen te helpen.”
Laag in mijn energie
“En nu zag ik dus kans iets voor anderen te betekenen vanuit mijn eigen ervaringen met Long Covid. Gesprekken begeleiden leek me bovendien leuk werk – wellicht dat ik dat later ook in een andere setting nog eens kan doen. De kennismaking met PostCovid NL was goed, ik kon al snel aan de slag. Ik kreeg een korte training in gespreksbegeleiding, met handvaten en uitleg van wat ze van begeleiders verwachtten. Ik kon mensen gaan begeleiden bij fysieke bijeenkomsten of online. Ik heb voor online gekozen, omdat ik door Long Covid nog laag in mijn energie zit.”
Wachtlijst
“Een gespreksgroep begint met zo’n negen mensen. Best veel, maar uit ervaring weten we dat er altijd mensen afvallen omdat het toch teveel van ze vraagt. En je wil niet met twee of drie mensen eindigen, dat is te weinig. Ik begeleid een groep maximaal vijf keer. Daarna kunnen ze kiezen of ze zelfstandig verder willen, zonder begeleiding, of willen stoppen. Omdat deze mensen weinig energie hebben, haken er veel na vijf ontmoetingen af. En ik? Ik ga dan snel door met een volgende groep want er staan enorm veel mensen op de wachtlijst.”
Lotgenotencontact
“Hoofddoel van de online gesprekgroepen is: lotgenotencontact. Deze mensen zitten veel thuis, hun wereld is heel klein geworden en familie en vrienden begrijpen som niet goed hoe erg het is om deze ziekte te hebben. Ik herken dat, zelf hoor ik ook best vaak: maar je ziet er gewoon goed uit! Dat onbegrip is soms behoorlijk frustrerend. Het is fijn om te praten met mensen die herkennen waar jij tegenaan loopt, die jouw ervaringen serieus nemen. Ook voor mij is dat fijn – al heb ik zelf nog relatief ‘geluk gehad’, ik kan tenminste nog werken. Er zijn ook mensen met Long Covid die bijna niets meer kunnen, terwijl ze voorheen heel fit en actief waren.”
“Waar de gespreksgroepen niet voor zijn, is het geven van medisch advies. Wat niet wil zeggen dat je niet soms goeie tips kunt halen uit andermans ervaringen. Zo ben ik op aanraden van een deelnemer aan een gespreksgroep bij de fysiotherapeut gaan vragen om een bepaalde behandeling die je longen wat losser maken. Die bleek voor mij heel goed te werken.”
Ook binnen de HU
“Ik doe dit werk sinds oktober. Zolang er mensen op de wachtlijst staan, ga ik door. Uiteindelijk wil ik wel weer ander vrijwilligerswerk gaan doen. Wanneer en wat, dat hangt af van mijn energie. Ik ben voorzichtig, ik wil absoluut geen terugval.”
“Op dit moment ben ik in gesprek binnen de HU om te kijken hoe we collega’s met Long Covid in contact met elkaar kunnen krijgen. Er zijn er best veel maar ze weten elkaar momenteel niet of nauwelijks te vinden. Daar kan ik misschien verandering in brengen. Ben jij een collega met Long Covid en heb je behoefte aan contact met lotgenoten binnen de HU? Neem dan gerust contact met mij op. Ik beteken graag iets voor je.”