We hebben opleidingscommissies, instituutsraden, een dienstenraad, een Hogeschoolraad… de medezeggenschap zit in de vezels en haarvaten van onze organisatie en verricht daar goed werk. Maar wat precies? En hoe? We vragen het Jeannet Fennema, teamleider Team Advisering over Medezeggenschap. “Is er iets dat je graag anders zou willen zien? Dan is de medezeggenschap dé manier om dat te bereiken.”
Team Advisering over Medezeggenschap (TAM), de naam laat weinig te raden over. Het team adviseert en faciliteert de medezeggenschap, vanuit een onpartijdige positie. Het bestaat uit elf ambtelijk secretarissen die alle gremia ondersteunen – en dat zijn er nogal wat, alleen van de opleidingscommissies zijn er al meer dan veertig. “Het is al met al best veel”, beaamt Jeannet. “In het merendeel van de medezeggenschapsorganen zitten zowel medewerkers als studenten. Al met al gaat dat om dik vijfhonderd mensen.” Al die posities zijn niet altijd even makkelijk te vullen. “Soms is er weinig te kiezen voor een raad – terwijl, hoe meer keuze, hoe beter. Net als in een democratie.”
Op wat voor steun kunnen medezeggenschappers rekenen?
“Dat is heel breed. Van het voorbereiden en notuleren van vergaderingen van de raden tot het opstellen van de jaarplanning en jaaragenda. De ambtelijk secretarissen houden recente ontwikkelingen bij en geven advies. Alle taken staan per medezeggenschapsvorm samengevat in menukaarten, die staan allemaal op EEN HU. Het TAM biedt daarnaast ook scholingsaanbod, bijvoorbeeld over de verschillen en overeenkomsten tussen de raden en opleidingscommissies en over alle rollen, taken en verantwoordelijkheden die je daarbinnen hebt. Er zijn ook nog HR coaches beschikbaar om opleidingscommissies en raden te helpen om beter te werken of samen te werken.”
Dat klinkt als best veel. Is dat standaard voor een hogeschool?
“Nou, ik hoor altijd wel dat het bij ons erg goed geregeld is. Er komen ook wel collega’s van andere hogescholen met ons praten om te kijken hoe wij dit doen. Dat zegt wel wat.”
Het leven is druk. Waarom zou je dan ook nog bij de medezeggenschap gaan?
“Medezeggenschapper worden doe je voor je opleiding, instituut of hogeschool maar ook voor jezelf. Je doet waardevolle ervaring op. Het is een mooie les in democratie en hoe jij je democratische rechten kunt inzetten. Over het algemeen zijn het dan ook vooral maatschappelijk betrokken mensen zijn die zich voor de medezeggenschap willen inzetten.”
Hebben mensen hier na hun studie nog wat aan?
“Of het nou is tussen opleidingscommissie en opleidingsmanager of tussen HSR en College van Bestuur; je leert hoe bestuurlijke processen lopen. Ook ik heb de afgelopen jaren daar best veel van geleerd, over hoe dat samenspel met het bestuur gaat. Zeker als je bestuurlijke ambities hebt, is dit een mooie ervaring. Het is ook gewoon een leuke club om bij te horen. Je bindt met elkaar, leert van elkaar. We hebben maandelijks een event en dan zie ik dat docenten uit een bepaalde raad in gesprek gaan met iemand uit een andere raad: hoe gaat dat bij jou? Hoe reageert jouw instituutsdirecteur op dit soort vragen? Dat is leerzaam en leuk. En als dat alles niet voldoende wervend is: vergeet niet dat je een vergoeding krijgt voor dit werk.”
Loopt de HU-gemeenschap warm voor de verkiezingen?
“Van de medewerkers stemt 30 tot 35 procent, dat is beste een mooie score. Van de studenten stemt slechts zo’n 3 tot 4 procent – gelijk aan de landelijke trend. Nu is 3 tot 4 procent van 40.000 studenten natuurlijk een behoorlijk aantal, maar we zouden graag zien dat meer studenten het belang inzien van de medezeggenschap – en dus van hun stem. Want is er iets dat je graag anders zou willen zien? Dan is de medezeggenschap dé manier om dat te bereiken.”
Meer weten? Kijk op EEN HU.