Selficient is een begrip geworden. Het begon in 2015, met een klein team dat zich inschreef voor de Solar Decathlon. In oktober 2017 stond een team van inmiddels 35 studenten met hun duurzame, zelfvoorzienende, modulaire huis tussen universiteiten in de finale van de internationale wedstrijd in Denver, USA. In de voorbereiding zijn meer dan 50 studenten aan het werk geweest! Wat begon als een studieopdracht was uitgegroeid tot een multidisciplinair team met studenten uit allerlei instituten. Ze hadden zelf externe partners aangetrokken, fondsen geworven. Met serieuze risico’s, keiharde deadlines én een goed product. Ze wonnen drie prijzen, waaronder de publieksprijs; de belangrijkste in mijn ogen. Want zij hadden een achterban opgebouwd en veel media-aandacht voor elkaar gekregen.
Ik ben ontzettend trots op de studenten. Ik was sinds eind 2016 coach en captain van het team. Toen ik begon, leek het wel een team F-pupillen bij voetbal. Allemaal op een kluitje – met de bal ergens in het midden, maar scoren ga je zo nooit. Als coach zorgde ik onder andere voor een duidelijke rolverdeling met eigen verantwoordelijkheden. Het werd een stuk professioneler. Zij wilden winnen, maar ik ook. Wel was het een onderneming met serieuze afbreukrisico’s en een nog niet sluitende begroting. Dus wat te doen? Doorgaan of het als leerproject geslaagd verklaren en stoppen? De HU koos ervoor het avontuur aan te gaan. Minstens zo belangrijk als de inhoudelijke bijdrage van de hogeschool was de boodschap: we hebben vertrouwen in jullie.
Het was en bleef een project van, door en voor studenten. Ik mocht hun helpen als coach maar bleef langs de zijlijn, met mijn handen op m’n rug. Het was hún wedstrijd. En ik zag studenten ontzettend hard werken, voor zichzelf en voor elkaar. Door die inzet en het zichtbare enthousiasme voelde ook ik me ontzettend betrokken. De eerste prijs hebben we helaas net niet gehaald, maar we presteerden op WK-niveau. Alle tegenslagen, en dat waren er veel, hebben we overwonnen. ‘Een barre tocht’ was het. ‘Maar we hebben hem uitgereden’. Onszelf overwonnen en nog prijzen gehaald ook.
Dus na, de wedstrijd, gaan vijftig getrainde toptalenten de markt op.
Getraind…
Is dit dan een nieuwe vorm van onderwijs, naast alle andere vormen die we hebben binnen de HU? Ik denk van wel. Als we een omgeving weten te creëren zoals Selficient, waarin we elkaars expertise kennen en erkennen, risico’s durven nemen en voor elkaar willen lopen, geven we onze studenten de ideale leeromgeving waarin ze kansen durven pakken. Een veilige omgeving waar fouten maken niet erg is – want dat is wat een leeromgeving ook moet zijn: een plek waar je fouten mag maken.
Ook alle betrokken HU-ers hebben elkaars kwaliteiten erkend, en dat is winst. Want we hebben ervaren dat als je dat doet, je een ijzersterk team krijgt waar je innovatief onderwijs mee kan geven, elke dag weer. Daarbij gaat het niet alleen om docenten en onderzoekers. Marketing & Communicatie, Juridische Zaken, Verzekeringen, Inkoop, Facility: we hebben ze allemaal nodig gehad bij Selficient en ze hebben onmisbare steun verleend. Zo zou ons onderwijs er vaker uit mogen zien.
Meine Jansma, docent Entrepreneurship