Op 4 januari 2016 begon ik als nieuw lid van het College van Bestuur van de HU. Dat betekent dat de eerste honderd dagen inmiddels voorbij zijn. Honderd dagen, in bestuursland is dat een soort magische periode. Ik tikte net ‘de eerste honderd dagen’ eens in op Google. Het resultaat: veel managementboeken met termen als het cruciale belang van, beslissend, zo overleef je ze, een magische tijd (zie je wel!) en een belangrijke stresstest. Ik geloof niet dat zo’n eerste tijd beslissend is, maar belangrijk was hij wel. En magisch? Ik heb me in ieder geval verwonderd.
Allereerst over de passie voor het onderwijs. Zelf ben ik vanuit een bijbaantje als docent bevlogen geraakt van mooi onderwijs – één van de redenen dat ik voor de HU ben gaan werken. Het is heel bijzonder om die bevlogenheid nu overal om mij heen te zien. Ik heb in mijn werkzame leven van alles meegemaakt, in tijden van euforie en in tijden van crisis, onder andere als manager van een service center, als financieel directeur en als bestuurder. Ik heb gezien hoe de impact van een besluit of gebeurtenis voor mensen in elke rol anders is, en hoe die impact soms moeilijk is te voorzien. Daarom is het zo belangrijk dat je met elkaar in een organisatie blijft praten. Zo ook bij de HU. Maar ik zag deze honderd dagen bovenal dat er bij de HU echt niemand, maar dan ook niemand rondloopt die geen passie heeft voor het onderwijs. Ik denk dat die passie een enorme kracht is die ons verbindt en ons gaat helpen om dingen beter te maken.
In de afgelopen honderd dagen heb veel geluisterd naar collega’s in het onderwijs, het onderzoek en bij HU diensten. Ik heb mij verwonderd over zaken die goed gaan én over zaken die verbetering behoeven. De dialoogsessies die we de afgelopen twee weken als College van Bestuur hebben gevoerd, waren zeer leerzaam en ze werken louterend. Veel collega’s vinden dat ze soms teveel wordt verteld en te weinig worden betrokken. De Chinese wijsgeer Confucius zei: “Vertel het me en ik zal het vergeten. Laat het me zien en ik zal het onthouden. Betrek me en ik zal geïnspireerd worden.” Die spreuk las ik 30 maart op de Bildung scheurkalender 2016 van de Faculteit Educatie. Ik heb hem bewaard.
Ook zie ik dat we bij de HU worstelen met werkdruk. Het uit zich op allerlei manieren. Bijvoorbeeld doordat IT-systemen niet doen wat jij wilt, doordat je administratief werk moet doen terwijl je liever een goed gesprek voert met een student of doordat je werkplek zo onrustig is dat het moeilijk is om geconcentreerd door te werken. Daar moeten we iets aan doen. Daarom starten we met de projectgroep ‘Werkdruk in beeld’. Eerst gaan we onderzoek doen naar hoe we het aantal regels kunnen verminderen en de administratieve werkdruk van docenten kunnen verlagen. Nog voor de zomer willen we de eerste quick wins hebben gerealiseerd en een overzicht hebben van welke maatregelen we nog meer kunnen nemen en hoe we deze kunnen realiseren. Cruciaal hierbij is natuurlijk dat we zoveel mogelijk docenten en opleidingsmanagers hierbij betrekken.
Jij kan ons alvast op weg helpen. Wil jij meehelpen in dit project? Laat het ons weten! Heb je te maken met onnodige regels in ons onderwijs of onderzoek? Ken jij zaken bij de HU die teveel administratieve rompslomp vergen? Stuur ze naar werkdrukinbeeld@hu.nl. We verzamelen ze, kijken welke de meeste prioriteit verdienen en komen met voorstellen voor verbetering. We gaan ook actief iets doen met een ander geluid waarover we veel horen, namelijk de evaluatie herhuisvesting. daarover binnenkort meer.
Tineke Zweed