In 21 jaar heeft Carolien Sino vrijwel alle facetten van het onderwijs gezien binnen haar instituut. Eind januari verlaat ze het vertrouwde HU-nest voor de ‘buren’, want op 1 februari start zij op het UMCU als opleidingsdirecteur Professionals in de Zorg. Voor Carolien een logische stap in een carrière die gekenmerkt wordt door nieuwsgierigheid, ambitie en persoonlijke ontwikkeling. “Ik heb mezelf echt enorm mogen ontwikkelen bij de hogeschool. Maar je moet jezelf wel zichtbaar maken, het komt je niet zomaar aanwaaien.”
Binnengekomen als gastdocent
“In mijn vele jaren bij de HU heb ik best wel eens nagedacht over een carrièreswitch buiten de hogeschool. Maar dan kwam er altijd iets op mijn pad waardoor ik toch weer een nieuwe uitdaging binnen de hogeschool aan kon gaan. Door de coronapandemie begon mijn baan echter iets routinematiger aan te voelen. Toen het UMCU mij afgelopen zomer benaderde voor deze functie heb ik de stap gewaagd. Daarbij is het ook goed om na negen jaar een frisse wind door het instituut te laten waarin”, vertelt Carolien over haar besluit om de hogeschool in te ruilen voor het UMCU.
“Toen ik 21 jaar geleden op mijn vrije vrijdag, ik werkte toen nog in het ziekenhuis, voor 10 weken als gastdocent startte bij de opleiding Verpleegkunde, liep ik altijd voor en na mijn lessen binnen bij de teamleider van de opleiding. Even zeggen dat ik er was, en dat ik weer zo genoten had van de studenten en het lesgeven. Omdat mijn baan in het ziekenhuis niet beviel had ik die in de tussentijd opgezegd. Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Dat duurde niet lang. Toen ik op een dag weer eens bij mijn teamleider binnenliep vroeg hij mij of ik wellicht meer lessen kon overnemen. En vanwege mijn wetenschappelijk achtergrond – ik heb gezondheidswetenschappen gestudeerd – vroeg hij ook direct of ik afstudeerders wilde begeleiden. Ik zei volmondig ja, op alles. Zo ben ik steeds meer gaan doen bij de HU. Toen de vacature jaarcoördinator 2e jaar duaal open kwam, heb ik direct mijn cv geüpdatet en gesolliciteerd. Binnen een jaar had ik mijn plekje binnen de opleiding verworven.”
Van promovenda naar instituutsdirecteur
Na twee jaar bij de hogeschool ging Carolien aan de slag als teamleider voor de opleiding Verpleegkunde. Toen zij drie jaar in die rol zat las zij een artikel in een medisch vakblad over ziekenhuisopnames door medicatie. “Het artikel triggerde iets in mij. Als oud-hoofd in de wijkverpleegkunde vroeg ik mij af of het niet mogelijk zou zijn samen met wijkverpleegkundigen signalen te definiëren om dergelijke opnames te voorkomen. Ik besloot in gesprek te gaan met Marieke Schuurmans, de toenmalige lector. Toeval wilde dat zij op dat moment een vacature had voor promovenda op het thema medicatieveiligheid. Ik twijfelde geen moment en ging aan de slag met mijn onderzoeksvoorstel. Ik ben gestopt in mijn rol als teamleider en werd voor vier dagen onderzoeker (in opleiding) en een dag docent. Ik ging investeren in mijzelf. Daarnaast volgde ik vanuit de HU nog een masteropleiding Epidemiologie. Dat vond Marieke Schuurmans wel zo handig, want dan kon ik mijn eigen data analyseren.”
Toen Carolien bijna klaar was met het proefschrift was er een vacature voor instituutsdirecteur en werd ze gevraagd of ze interesse had om hierop te solliciteren. “Het was een absolute eer om gevraagd te worden en natuurlijk een mooie vervolgstap in mijn HU-loopbaan. Wel had ik als voorwaarde dat ik één dag werkzaam kon blijven als onderzoeker, want door promovenda te begeleiden blijf je zelf ook bij de les.”
“We hebben bij de hogeschool goud in handen”
Ook haar tijd als instituutsdirecteur kenmerkte zich door verandering en ontwikkeling. “Met het wegvallen van de faculteiten een aantal jaar geleden en de komst van de kenniscentra veranderde er voor mijn rol best veel. Ik moest opeens mijn plannen voor het instituut direct met het college bespreken en kreeg de verantwoordelijkheid over alle budgetten. Ook de komst van de instituutsraad bracht een nieuw geluid in mijn functie. Ik kan oprecht zeggen dat mijn werk bij de HU in de afgelopen 21 jaar geen jaar hetzelfde is geweest.”
“Met wat wij doen op gebied van onderzoek als University of Applied Sciences maken we reuzesprongen. De waarde die wij toevoegen door met gerichte oplossingen te komen voor de beroepspraktijk, maakt ons werk uitermate relevant. Als hogeschool hebben we de massa van studenten, docenten en onderzoekers om met maatschappelijke problemen aan de slag te gaan. In mijn ogen hebben we hiermee als HU echt goud in handen. Daar heb ik in mijn tijd bij de hogeschool altijd heel veel energie van gekregen.”