Vrijdag 23 oktober is het gedicht “Schakelkunst” gepresenteerd. Het gedicht staat afgebeeld op de trap in de centrale hal van Heidelberglaan 7. Dichter Ingmar Heytze schreef dit gedicht voor het afscheid van Geri Bonhof. Zij nam afgelopen september afscheid als collegevoorzitter van Hogeschool Utrecht.
Naast het gedicht dat op de trap in de centrale hal van Heidelberglaan 7 staat afgebeeld, komt er meer kunst op de Heidelberglaan. Het uitgangspunt is dat op ieder instituutsplein kunstuitingen komen die de identiteit van het instituut weergeven, maar die ook de instituten met elkaar verbinden. De aanbesteding Kunst & Identiteit voor Heidelberglaan 7 afgerond. Het project is, op basis van de uitslag van de beoordelingscommissie, gegund aan KASBOEK art & design uit Breda.
Op Heidelberglaan 7 komen in de loop van 2016 verschillende kunstuitingen op ieder instituutsplein kunstuitingen die de identiteit van het instituut weergeven, maar die ook de instituten met elkaar verbinden. Het KASBOEK-collectief heeft, om de nodige input te verzamelen, spreekuren gehouden en persoonlijke gesprekken gevoerd. Gesprekken op afspraak, op de instituutspleinen en bij de koffieautomaten, met studenten, docenten en collega’s van het kenniscentrum. Vervolgens heeft het KASBOEK-collectief haar ontwerpen gepresenteerd aan een groep van vertegenwoordigers van alle instituten. Na de enthousiaste reacties is nu gestart met de realisatie van de kunstobjecten en met een onderzoek naar de technische mogelijkheden.
Gesprekken met de gebruikers van Heidelberglaan 7
Uiteindelijk zijn er gesprekken gevoerd met ruim 40 personen. Het doel van deze gesprekken was om erachter te komen wie de gebruikers van Heidelberglaan 7 zijn en wat er leeft op de instituutspleinen. Uit de gesprekken met docenten en medewerkers bleek dat veel medewerkers en docenten moeten wennen aan het gebouw, maar dat zij het leuk vinden om elkaar en elkaars werkzaamheden te kunnen zien door het transparante gebouw en de openheid van de werkplekken. De kans dat je elkaar ontmoet is optimaal, maar deze openheid zorgt er tegelijkertijd ook voor dat je anoniem kunt zijn en kunt opgaan in de massa. De kunstobjecten moeten bijdragen aan het ontmoeten, uitwisselen en verbinden. Het worden daarom herkenningspunten, passend bij de verschillende instituten.
Kunstobjecten in de centrale hal en op de instituutspleinen
Het KASBOEK-collectief heeft de input die zij hebben opgehaald, vertaald in kunstobjecten die terugkomen in de centrale hal en op de instituutspleinen. In de centrale hal komen abstracte “bomen” langs de trappen, tegen de hoeken van de muren. De bomen worden gevormd door woorden in de vorm van ledlampen. Er is gekozen voor de vorm van bomen, omdat de boom staat voor bescherming, beschutting, beweging en groei. Een boom is toekomstgericht. Op de instituutspleinen komen de bomen ook terug. Ieder instituut krijgt een eigen kleurenspectrum en per instituut kunnen andere woorden gekozen worden die samen de boom vormen. De woorden bestaan uit elementen van de instituten en deze worden aangevuld met inspirerende woorden die per instituut worden verzameld.
Vervolg
De reacties van de vertegenwoordigers van de aanwezige instituten op het ontwerp waren positief. De vertegenwoordigers van de instituten gaan zich nu buigen over welke woorden passen bij hun instituut. Het KASBOEK-collectief onderzoekt momenteel de verschillende mogelijkheden van ledverlichting. Het is de bedoeling dat de kunstobjecten dit voorjaar worden gerealiseerd.