Gastblog: mijn functie als schakel

Op dinsdag 11 april jl. vond de eerste rondgang van het College van Bestuur plaats langs diverse instituutsraden, op Padualaan 97 en HU Amersfoort. De rondgang mocht ik, als OC-ambassadeur, voorzitten. Anton Franken en Tineke Zweed waren aanwezig, zo ook afgevaardigden van de instituutsraden van Instituut Archimedes, Instituut Ecologische Pedagogiek, Instituut Gebaren, Taal & Dovenstudies, Instituut Theo Thijssen en het Seminarium voor Orthopedagogiek. Het was een gemengd gezelschap, van aspirant-lid tot voorzitter.

Het belangrijkste gespreksonderwerp vond ik de opstart. De instituutsraden zijn per 1 februari 2017 in het leven geroepen ter vervanging van de faculteitsraden, en de instituutsraden en de instituutsdirecties zijn bezig de eerste contacten te leggen en te zoeken naar een manier om met elkaar samen te werken. Ik vind het mooi om te zien hoe de raden en directies toenadering zoeken en samen nadenken over welke procedures voor de samenwerking moeten worden ingericht. Veel raadsleden zijn nieuw, andere raadsleden komen uit de voormalige faculteitsraad. Deze situatie maakt dat raadsleden elkaar (en met elkaar) moeten professionaliseren. Je kunt stellen dat er in deze periode veel op een raad afkomt. Daarom gaven de instituutsraden aan dat zij hopen dat er de komende tijd een ruime facilitering kan blijven bestaan.

Op LinkedIn zie ik dat ik inmiddels drie jaar actief ben binnen de medezeggenschap van de HU, op verschillende niveaus: vakgroep-adviescommissie, opleidingscommissie, faculteitsraad (nu instituutsraad) en OC-ambassade. Ik krijg weleens de vraag ‘waarom?!’ Mijn antwoord is altijd dat ik er energie van krijg mij te bewegen in een organisatie waarin ik de kans krijg bruggen te slaan. Ik laat mij daarbij voeden door studenten, medewerkers, docenten en andere ‘stakeholders’, waaraan ik constant mijn visie en standpunten kan scherpen. Nu de HU een nieuwe koers heeft ingeslagen met betrekking tot medezeggenschap en participatie, maar ook in de visie op de organisatie, kom ik nog meer tot mijn recht in mijn functie als schakel. Nadenken en afspraken maken over participatie, medezeggenschap en over hoe die twee zich tot elkaar verhouden, geeft mij een flinke impuls als beginnend beroepsbeoefenaar in het onderwijs.

Verbinden, nader tot elkaar komen, dat is precies wat ik de instituutsraden en de instituutsdirecties toewens. Laten we afspraken maken over medezeggenschap en participatie. We mogen zo nu en dan best met elkaar stoeien, maar laten we ook het vertrouwen in elkaar uitspreken en blijven kijken naar de beweegredenen van ‘de andere’ partij. Ik geloof dat wij de organisatie kunnen vormen tot wat de omgeving nodig heeft.

Stefan Postulart, student leraar Nederlands tweedegraads en vicevoorzitter Instituutsraad Archimedes

Reacties zijn gesloten